Techno industrialne: hałas, maszyny i ciemność

Muzyka industrialna dla ludzi industrialnych

W 1976 roku brytyjska grupa Throbbing Gristle założyła wytwórnię Industrial Records z hasłem „muzyka industrialna dla ludzi industrialnych”. Tak powstała nazwa całego nurtu: hałas, taśmy, syntezatory i niepokojące teksty. W tym samym czasie w Sheffield działał Cabaret Voltaire, o którym była mowa w lekcji o brytyjskim techno.

EBM: hałas, do którego się tańczy

W latach 80. muzyka industrialna nauczyła się tańczyć. Belgijska grupa Front 242 nazwała swój styl Electronic Body Music, w skrócie EBM. Podobnie grały niemieckie DAF i brytyjskie Nitzer Ebb: twarde sekwencje basu, marszowe rytmy, wykrzykiwane hasła. „Headhunter” Front 242 z 1988 roku to klasyk, który do dziś pojawia się w techno setach.

Od Birmingham do Berlina

W latach 90. surowe brzmienie Birmingham, czyli Regis i Surgeon, połączyło świat industrialu i techno. Regis otwarcie mówił o inspiracji muzyką industrialną i post-punkiem. To on i jego koledzy pokazali, że techno może być jednocześnie hipnotyczne i brutalne.

Nowa fala lat 2010

Około 2010 roku przyszło nowe pokolenie. Londyńczyk Ali Wells jako Perc prowadzi wytwórnię Perc Trax i gra techno pełne przesteru i hałasu. Michael Wollenhaupt z Berlina jako Ancient Methods połączył EBM z ciężkim techno. Blawan z Yorkshire zasłynął bębnami, które brzmią jak uderzenia w metal. Paula Temple wydała w 2013 roku w belgijskiej wytwórni R&S „Colonized”, jeden z najbardziej intensywnych utworów dekady. W 2017 roku Perc z wokalistką Gazelle Twin nagrał „Look What Your Love Has Done to Me”, który pokazał, że ta muzyka może być też przejmująca i emocjonalna.

Dlaczego to działa

Techno industrialne nie chce być ładne. Zgrzyty i przester działają jak katharsis: pozwalają wyrzucić z siebie złość i napięcie w bezpiecznym miejscu, razem z innymi. Wpływ tego nurtu słychać dziś w szybkim hard techno, o którym będzie jedna z kolejnych lekcji.