Basic Channel i narodziny dub techno

Dwóch ludzi i sklep z płytami

Mark Ernestus prowadził w Berlinie sklep płytowy Hard Wax, który stał się punktem obowiązkowym dla miłośników techno i dubu. Moritz von Oswald był perkusistą i producentem, współpracował z Detroit przy projekcie 3MB. W 1993 roku założyli wytwórnię Basic Channel i zaczęli wydawać płyty o wyjątkowo prostych, minimalistycznych okładkach.

Co to jest dub

Dub narodził się na Jamajce w latach 70. Producenci tacy jak King Tubby i Lee „Scratch” Perry brali nagrania reggae i rozbierali je na części: wyciszali instrumenty, dodawali echo i pogłos, przesuwali dźwięki w przestrzeni. Studio stawało się instrumentem. Basic Channel zastosował tę samą filozofię do techno.

Jak brzmi dub techno

Zamiast melodii słychać krótkie akordy, które wybrzmiewają w echu, rozlewają się i znikają. Pod spodem pracuje miękka, stała stopa, a całość przypomina dźwięk dochodzący z sąsiedniego pomieszczenia albo przez mgłę. Utwory są długie i zmieniają się powoli, prawie niezauważalnie. Posłuchaj „Phylyps Trak” albo „Octagon”: to muzyka, w którą się zanurza, a nie na którą się czeka.

Chain Reaction i kolejni

W połowie lat 90. Ernestus i von Oswald uruchomili drugą wytwórnię, Chain Reaction, dla innych artystów grających w podobnym duchu. Ukazywały się tam m.in. płyty Porter Ricks, których „Port of Call” brzmi jak podwodne nagranie z portu, oraz Monolake, projektu Roberta Henkego. Henke później współtworzył program Ableton Live, którego dziś używa wielu producentów na świecie.

Dziedzictwo

Dub techno wciąż żyje: od głębokich setów w klubach po ambientowe albumy do słuchania w słuchawkach. Gdy słyszysz akord, który odbija się echem w nieskończoność, i stopę jak bicie serca, prawdopodobnie słuchasz spadkobierców Basic Channel. Sami twórcy później poszli w stronę reggae z projektem Rhythm & Sound, wracając do korzeni dubu.